Μιλάμε για πρόπτωση (χαλάρωση) του ορθού(το κατώτερο τμήμα του παχέος εντέρου) στη γυναίκα όταν το ορθό προβάλλει μέσα στον κόλπο (ορθοκήλη).
Πρόκειται για μια καλοήθη κοινή παθολογία, που αν και μπορεί να είναι εντυπωσιακή και ενδεχομένως να φοβίζει τη γυναίκα, δεν έχει καμία σοβαρή επίπτωση στην υγεία της.
Αναλόγως το βαθμό πρόπτωσης του ορθού, η προβολή μπορεί να περιορίζεται εσωτερικά του κόλπου (1ου βαθμού), να φτάνει έως το αιδοίο (2ου βαθμού) ή να προβάλλει εξωτερικά εκτός του αιδοίου (3ου βαθμού).
Εμφανίζεται κυρίως σε πολύτοκες γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας με ιστορικό ολικής υστερεκτομής και οφείλεται σε «χαλάρωση» των ιστών της πυέλου.
Εκτιμάται ότι 1 στις 9 γυναίκες, κατά τη διάρκεια της ζωής της θα υποβληθεί σε ολική υστερεκτομή και από αυτές το 10% θα παρουσιάσει συμπτωματική πρόπτωση του πυελικού εδάφους.
Το ότι μια γυναίκα έχει πρόπτωση δε σημαίνει απαραίτητα ότι παρουσιάζει και συμπτώματα. Μπορεί καν να μην το γνωρίζει και να διαγνωστεί τυχαία σε μια εξέταση ρουτίνας στο γυναικολόγο της, ή να εμφανίζει δυσκολία στην αφόδευση. Εάν πρόκειται για πρόπτωση μεγαλυτέρου βαθμού, τότε ενδέχεται η γυναίκα να αισθάνεται ένα αίσθημα πλήρωσης χαμηλά στον κόλπο, ή και να βλέπει να προβάλλει κάτι σαν «αυγό» έξω από τον κόλπο, συχνά στο τέλος της ημέρας.
Σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να εκδηλωθεί και αιμορραγία μικρή λόγω της τριβής του βλεννογόνου με τα εσώρουχα.
Η θεραπεία εξαρτάται από τις ενοχλήσεις της γυναίκας, το πόσο επηρεάζει την ποιότητα ζωής της, το βαθμό της πρόπτωσης και από την ηλικία της.
Φαρμακευτική θεραπεία δεν υπάρχει αφού το πρόβλημα είναι καθαρά μηχανικό, οπότε προσανατολιζόμαστε σε μια συντηρητική λύση, όπως η τοποθέτηση κολπικών πεσσών.
Οι κολπικόι πεσσοί είναι δακτύλιοι συνήθως από σιλικόνη, οι οποίοι τοποθετούνται στο ιατρείο ενδοκολπικά από το γυναικολόγο (δεν απαιτείται κάποιο είδος αναισθησίας). Με αυτόν τον τρόπο, τα εξωτερικευμένα όργανα συγκρατούνται στη θέση τους προσωρινά.
Πιο ριζική και πιο μόνιμη λύση αποτελεί βέβαια η χειρουργική αποκατάσταση της πρόπτωσης.
Η τεχνική της κολπορραφίας (οπισθία) είναι η κλασσική τεχνική αποκατάστασης της πρόπτωσης των πυελικών οργάνων της γυναίκας. Επειδή όμως η παθολογία της πρόπτωσης οφείλεται στη χαλάρωση των ιστών, τα αποτελέσματα αυτής της τεχνικής εξαρτώνται σημαντικά από την ποιότητα των ιστών της ασθενούς. Όσο πιο χαλαροί είναι οι ιστοί τόσο μεγαλύτερα ποσοστά υποτροπής της πρόπτωσης εμφανίζονται μετεγχειρητικά. Υπολογίζεται ότι μέχρι και 50% των γυναικών που χειρουργούνται με αυτήν την τεχνική, θα εμφανίσουν υποτροπή της πρόπτωσης τα επόμενα χρόνια.
Παρ’όλ’αυτά, εφαρμόζεται ευρέως παγκοσμίως , κυρίως σε γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας και σε περιπτώσεις που η πρόπτωση του ορθού είναι μεμονωμένη και δεν συνοδεύεται με πρόπτωση της μήτρας.
Πιο εξειδικευμένη τεχνική είναι η λαπαροσκοπική αποκατάσταση της ορθοκήλης με τη χρήση πλέγματος (rectopexy) η οποία όμως έχει το μειονέκτημα της πιθανής διάβρωσης του ορθού, αν και σε μικρό ποσοστό.
Σε κάθε περίπτωση, η γυναίκα της οποίας η καθημερινότητα επηρεάζεται από την πρόπτωση των οργάνων, θα πρέπει να συμβουλεύεται το γυναικολόγο της, καθώς υπάρχουν λύσεις που μπορούν να βελτιώσουν αισθητά την ποιότητα της ζωής της.